Επιστροφή στις ρίζες μας…

Ήρθα στον Τρίλοφο πριν από 17 χρόνια. Μεγάλωσα σε χωριό και έζησα από μικρός ότι φύση και άνθρωπος ζούνε μαζί. Βόσκησα ζώα, καλλιέργησα χωράφια. Ανέπνευσα καθαρό αέρα. Έτρεχα μέσα στο δάσος. Το σπιτικό μας είχε όλα τα καλουδια που μπορούσε να μας δώσει ή φύση. Όλα και αφθονα. Γεύσεις και μυρουδιές υπέροχες.

Το χωριό μου η Εξοχή Κόνιτσας. Έμεινα εκεί μέχρι και την τρίτη γυμνασίου. Και οι δάσκαλοί μου στην ίδια γραμμή. Κλείστε τα μάτια και σκεφτείτε ότι υπάρχει δημόσιο σχολείο που μπορεί οι μαθητές του καμία τριανταριά, να έχουν ο καθένας το λαχανόκηπό του, τις κοτούλες τους, τα κουνελάκια, τις καρδερίνες, τα γατάκια, τα σκυλάκια… Και σε όλα αυτά ο δάσκαλος μαζί. Αλλά και τα παιδιά μαζί ο ένας με τον άλλον.

Ήρθα στον Τρίλοφο και σοκαρίστηκα. Πουθενά κηπευτικά. Ούτε μια ντοματούλα. Μόνον αυτοί οι ελάχιστοι που το έκαναν επαγγελματικά. Πουθενά ούτε ζωντανά. Πουθενά δεν ακουγόταν ούτε κόκορας ούτε κοτούλες. Αστικό κέντρο με όλα τα στραβά του. Όλα αγορασμένα από τα σούπερ μάρκετ. Πού να καταλάβει τότε ο άνθρωπος ότι αν φύγεις μακρυά από τη μάνα φύση έρχεται ή καταστροφή.

Σοκαρίστηκα λοιπόν βλέποντας ένα χωριό με χιλιάδες στρέμματα γης να διάγει τη ζωή της πόλης. Και έλεγα μέσα μου. “Αλήθεια έτσι θα ζήσουν και τα παιδιά μου; Χωρίς καμιά επαφή και σχέση με τη φύση;”
Προσπαθήσαμε με τη σύντροφό μου να τους δώσουμε υλικό να καλλιεργήσουν αλλιώς τα μέσα τους. Πήραμε ένα σπίτι έξω μακρυά από το χωριό και το θαύμα έγινε.

Με περηφάνια και θαυμασμό βλέπω το μικρό μου γιο το Σεβαστιανό να καλλιεργεί ένα στρέμμα μποστάνια. Από όλα έχει εκεί μέσα. Από όλα και από δύο τρείς ποικιλίες το καθένα. Και όποιος δοκιμάσει τρελαίνεται!!! από γεύσεις και αρώματα και όλα καθαρά και βιολογικά. Κι ας είναι μόλις εικοσι ετών.

Φύτεψε δεκάδες δέντρα στην αυλή. Έβαλε κουνέλια και γατάκια και τα πήγε περίφημα και στην άκρη της αυλής έχει το κοτέτσι με τις κότες και τους κοκόρους. Έτσι κάθε μέρα δύο – τρείς ώρες είναι εκεί χαρούμενος και ευτυχισμένος και τα αποτελέσματα υπέροχα. Και φυσικά ο μπαμπάς και ή μαμά τρυσευτυχισμένοι.

Μακάρι όλα τα παιδιά ν΄ αγαπήσουν έτσι τη φύση. Τότε ίσως έχουμε βρει και τη λύση από την καταστροφή της εποχής που ζούμε…

π. Χρήστος


"Με τη δική σας φωνή"-Στήλη στο http://gerontaspaisios.gr
“Με τη δική σας φωνή”-Στήλη στο http://gerontaspaisios.gr

Με τη δική σας φωνή

Αναζητώντας ανθρώπους που σκέφτονται ελεύθερα, πέρα από τα στεγανά που μας επιβάλουν τα ΜΜΕ, τολμάμε να ανοίξουμε ένα δημόσιο βήμα για ΟΛΟΥΣ.

Με χαρά θα φιλοξενήσουμε τις σκέψεις σας, τις αγωνίες και τους προβληματισμούς σας. 

Επιλέξτε τα θέματα που θέλετε να σχολιάσετε και αποστείλετε τα άρθρα σας μέσω email στο yourvoice@gerontaspaisios.gr με μοναδική παράκληση να μην περιέχουν υβριστικό, εθνικιστικό ή ρατσιστικό περιεχόμενο.