Ο Παπά-ΠΑΟΚ εξομολογεί τους «αλήτες» των Γηπέδων (Μέρος Β’)

Θέλησαν ορισμένοι να μου πάρουν το κεφάλι επειδή αγαπάω την ομάδα μου

Στο παρελθόν, πάντως είχε κατηγορηθεί για τα … φιλοπαοκτζίδικα αισθήματα του και την εκδηλωτική παρουσία του στα γήπεδα, κοντά στους «αλήτες». «Θέλησαν να μου πάρουν το κεφάλι» τονίζει και προσθέτει: «Σε έναν παοκτζή, όμως, δεν το παίρνεις εύκολα, γιατί αγαπά τον «Δικέφαλο», ο οποίος έχει δύο κεφάλια. Και να του πάρεις το ένα, θα ζήσει το άλλο».

«Λευτεριά στον παπά Χρήστο του ΠΑΟΚ» είναι το όνομα του γκρουπ συμπαράστασης που δημιουργήθηκε μέσα σε ένα βράδυ στο facebook, όπου 48.000 φίλαθλοι «διαδήλωναν» στο διαδίκτυο υπέρ του και δήλωναν αντίθετοι σε κάθε πιθανή μορφή τιμωρίας του.

Παράλληλα το σύνθημα «Παπα Χρήστο, «οι αλήτες» είναι μαζί σου» είχε τυπωθεί σε μπλουζάκια, τα οποία μέχρι και σήμερα φορούν φίλαθλοι του ΠΑΟΚ. «Με συγκινεί η αγάπη των παιδιών» λέει αναφερόμενος στους «αλήτες» του.

Στην κερκίδα

Ο παπα Χρήστος περιστοιχίζεται συνεχώς από νέους ανθρώπους, οι οποίοι εμπνέονται από το πάθος του. «Προκειμένου να πλησιάσω τους νέους, πήγα στους χώρους τους χωρίς προϋποθέσεις και προαπαιτούμενα» δηλώνει, κάτι που θυμίζει τα λίγα του μακαριστού αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, που συνήθιζε να λέει: « Ο παπάς πρέπει να κατέβει στο πεζοδρόμιο για να κερδίσει ψυχές». Αυτό κάνει και ο … παπά ΠΑΟΚ, όπως συνηθίζουν να τον αποκαλούν στην Θεσσαλονίκη, επειδή πολύ συχνά βρίσκεται στις κερκίδες του γηπέδου της Τούμπας για να παρακολουθήσει την αγαπημένη του ομάδα.

«Είναι γνωστή η τρέλα μου για τον ΠΑΟΚ» υπογραμμίζει. «Πήγα στην Θύρα 4, όπου βρίσκονται οι πιο «αλήτες» των γηπέδων. Η αγάπη που τους έδειξα είχε ως αποτέλεσμα να με θεωρήσουν δικό τους άνθρωπο. Έρχονται στην εξομολόγηση και τρελαίνονται και αυτοί, τρελαίνομαι και εγώ μαζί τους. Πιο αληθινή εξομολόγηση από αυτών των παιδιών δεν έχω ζήσει», αναφέρει συγκινημένος.

«Το παιδί των γηπέδων με τα τατουάζ που έρχεται να με δει για πρώτη φορά γονατίζει με ταπείνωση, πιάνει τα χέρια μου, τα φιλάει και μου λέει: «Πάτερ, έκανα αυτό και αυτό… και δικαιολογία δεν έχω. Πες μου τι να κάνω για να με αγαπήσει ο Θεός».

Για κάθε ευσυνείδητο ιερέα η εξομολόγηση είναι χωρίς αμφιβολία η πιο μαρτυρική πλευρά της ποιμαντικής αποστολής του, γράφει για το μυστήριο της εξομολόγησης ο αείμνηστος πατήρ Αλέξανδρος Σμέμαν, υπογραμμίζοντας ότι: «Η εξομολόγηση εννοείται σαν απλή απαρίθμηση παραβάσεων του νόμου του Θεού», κάτι που έρχεται σε αντίθεση με πολλούς «καθώς πρέπει» χριστιανούς, οι οποίοι, όπως λέει ο π. Χρήστος, «λεν μία αμαρτία και δέκα δικαιολογίες».

Ο π. Χρήστος μεταφέρει ρουχα και τροφιμα προς αποστολή σε Σερβια και Βοσνια μεσω της ομαδας μπασκετ του ΠΑΟΚ

Μακάρι εμείς να μην έχουμε να φάμε για να έχει τροφή ο κόσμος

Ο π. Χρήστος Μήτσιος δεν παραλείπει να αναφερθεί και στο ρόλο της Εκκλησίας στη σύγχρονη εποχή. Υποστηρίζει ότι «δεν χρειαζόμαστε πολιτική εξουσία να υπάρξουμε. Αν είχαμε αγάπη ο ένας για τον άλλον, δεν θα χρειαζόμασταν καθόλου χρήματα», φέρνοντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα του Αγίους Παΐσιο και Πορφύριο, οι οποίοι αγίασαν διδάσκοντας με τριμμένα ράσα.

«Ο κόσμος έχει μεγάλη καρδιά. Εμείς του τη χαλάσαμε» υπογραμμίζει. «Πήγαμε να του τη φτιάξουμε, αλλά τον κάναμε να πιστέψει ότι εμείς (οι ιερείς) είμαστε αφεντικά. Τι λέτε, μωρέ; Εγώ το αφεντικό; Αν ο παπάς δεν είναι ο τελευταίος, τότε το παιχνίδι έχει χαθεί. Αφεντικό είναι ο Χριστός, η Παναγία , οι Άγγελοι…»

Όσον αφορά το μέλλον της Ελλάδας, δηλώνει αισιόδοξος, καθώς πιστεύει ότι «αυτή τη στιγμή ζούμε τις πιο όμορφες εποχές της. Τώρα που αναγκαζόμαστε να πλησιάσουμε και να αγαπήσουμε ο ένας τον άλλον, να ψαχτούμε και να φιλοσοφήσουμε, να σκεφτούμε και να κλοτσήσουμε τους άχρηστους και τους υποκριτές. Σύντομα θα βρούμε την άκρη, αλλά, δυστυχώς, θα έχουν θυσιαστεί πολλοί σε αυτόν τον βωμό».

Κλείνοντας, ο π. Χρήστος θέλησε να δώσει το δικό του μήνυμα συμπαράστασης και ελπίδας σε όσους στην εποχή μας δοκιμάζονται, προτρέποντας τους να ψάξουν να βρουν τη χαρά και την ευτυχία, η οποία, όπως λέει, «είναι εύκολη, αρκεί να ξεκολλήσουμε από τα άγχη της ύλης. Όλα θα μείνουν εδώ. Να ξέρετε ότι τίποτα δεν παίρνουμε μαζί μας στην άλλη ζωή. Προσπαθήστε να καταλάβετε ότι οι παπάδες έχουν υποχρέωση να προσφέρουν. Ψάξτε να βρείτε έναν παπά και τραβήξτε τον από τα ράσα. Έχουμε υποχρέωση να προσφέρουμε. Μακάρι εμείς να μην έχουμε να φάμε προκειμένου να έχει τροφή ο κόσμος, γιατί έτσι θα αγιάσουμε»!

Διαβάστε το Α’ μέρος του αφιερώματος εδώ

Δημοσιευμένο στο τέυχος της 7ης Οκτωβρίου 2015 στην Ορθόδοξη Αλήθεια