Περασμένα μεγαλεία διηγώντας τα γιατί να κλαις;

  • Γιατί οι λαοί νοσταλγούν τη χαμένη τους αίγλη και δεν νοσταλγούν ποτέ τη χαμένη τους ανθρωπιά;
  • Γιατί οι άνθρωποι κολλάνε στις ένδοξες σελίδες της ιστορίας και προσπερνούν τις σκοτεινές πτυχές κάθε περιόδου;
  • Γιατί θαμπώνονται με τίτλους και μεγαλεία και δεν αναζητούν εκείνες τις λεπτομέρειες που δείχνουν πως η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική;

Μεγαλοϊδεατισμός, μία ασθένεια που μεταδίδεται τόσο εύκολα στους λαούς που βρίσκονται σε παρακμή.

Έχει σκεφτεί όμως κανείς να δει ότι αυτοί που συνήθως καλλιεργούν και διαδίδουν αυτές τις ιδέες είναι κυρίως ομάδες ανθρώπων που αναπολούν τα προνόμια που κατείχαν στο παρελθόν οι συντεχνίες τους;

Αλήθεια υπάρχει κάποιο έθνος πάνω στη γη που να μην πιστεύει πως είναι το καλύτερο όλων; Υπάρχει κάποια χώρα που να μην αποζητά βασίλεια και αυτοκρατορίες; Και όλο αυτό το αίμα που έχει χυθεί στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν είναι αρκετό για να απομυθοποιήσουμε όλη αυτήν τη μεγάλη απάτη της μεγαλομανίας;

Κάποιοι θα πουν πως δεν είναι μεγαλομανία αλλά ανάγκη για δικαίωση, για όλα αυτά που έχουν υποστεί οι πρόγονοί μας. Και το ερώτημα είναι: Μπορεί να έρθει η δικαίωση μέσα από καινούριες συμφορές;

Από όσα γνωρίζω μονάχα η πρόοδος και η ευημερία μιας χώρας μπορεί να αντισταθμίσει τα κακώς κείμενα του παρελθόντος. Και η πρόοδος δεν έρχεται ποτέ μέσα από έναν πόλεμο… Πόσο λυπηρό είναι κάποιοι άνθρωποι να προσμένουν έναν καινούριο πόλεμο μόνο και μόνο για να εκπληρώσουν κάποιον πόθο τους;

Ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος έγινε με τη συναίνεση όλων των λαών της Ευρώπης. Όλοι ανεξαιρέτως οι πολίτες πίστεψαν πως μία παγκόσμια σύρραξη θα ήταν η καλύτερη ευκαιρία για να δοξαστούν οι χώρες τους και να ανακτήσουν «κάποιο» χαμένο μεγαλείο. Ο απολογισμός όμως αυτού του πολέμου ήταν είκοσι εκατομμύρια νεκροί και κανένας μα κανένας νικητής.
Όλες οι χώρες απέτυχαν παταγωδώς και οι μόνοι κερδισμένοι ήταν οι βαριές βιομηχανίες. Οι μαρτυρίες μάλιστα λένε πως κανένας στρατιώτης δεν γύρισε σαν ήρωας πίσω στο σπίτι του από αυτόν τον πόλεμο της ντροπής…

Ας μην ψάχνουμε λοιπόν τη δόξα μας μέσα στην καταστροφή κι αν στην τελική η αυτοεκτίμησή μας δεν είναι αρκετή για να σταθούμε περήφανα μέσα σε αυτόν τον κόσμο, ας στρωθούμε στη δουλειά για να γίνουμε πιο σημαντικοί μέσα από την καθημερινότητά μας

Χριστίνα Πεταλωτή​

Θεσσαλονίκη, 24 Μαρτίου 2016


"Με τη δική σας φωνή"-Στήλη στο http://gerontaspaisios.gr
“Με τη δική σας φωνή”-Στήλη στο http://gerontaspaisios.gr

Με τη δική σας φωνή

Αναζητώντας ανθρώπους που σκέφτονται ελεύθερα, πέρα από τα στεγανά που μας επιβάλουν τα ΜΜΕ, τολμάμε να ανοίξουμε ένα δημόσιο βήμα για ΟΛΟΥΣ.

Με χαρά θα φιλοξενήσουμε τις σκέψεις σας, τις αγωνίες και τους προβληματισμούς σας. 

Επιλέξτε τα θέματα που θέλετε να σχολιάσετε και αποστείλετε τα άρθρα σας μέσω email στο [email protected] σχετικό email με μοναδική παράκληση να μην περιέχουν υβριστικό, εθνικιστικό ή ρατσιστικό περιεχόμενο.