Αναδρομή και φωτογραφίες από την εκδρομή μας στην Κόνιτσα.

Μια τρελή παρέα λοιπόν ξεκινήσαμε από το συσσίτιό μας την Παρασκευή στις 7 το πρωί και είπαμε να περάσουμε ένα τριήμερο όλοι μαζί στην Κόνιτσα.


Αρχηγό μας ορίσαμε μία από τις μικρότερες της παρέας, τη Σοφία Αντωνόγλου. Άλλωστε αυτή έκανε και την περισσότερη προσπάθεια για να προετοιμάσει την εκδρομή. Δεν υπάρχουν λέξεις να σας περιγράψουμε πόσο όμορφα ήταν. Χαζέψτε τις φωτογραφίες και ίσως κάτι να καταλάβετε από όσα ζήσαμε αυτές τις μέρες. Το τοπίο που περιβάλλει την Κόνιτσα υπέροχο και μοναδικό. Η ιστορία του τόπου μοναδική και οι άνθρωποί της ατόφιοι και γνήσιοι. Τί δε ζήσαμε παρέα με τον κυρ-Γιάννη τον ταβερνιάρη του ξενοδοχείου μας! Όσοι είχαν την υπομονή της παρέας του άκουσαν, χάρηκαν και απόλαυσαν τη μεστή σοφία ενός λαϊκού ανθρώπου, τα πειράγματά του αλλά και το πώς ο ίδιος ήξερε να γλυκαίνει τον πόνο του.

Πρώτη μέρα κατευθείαν από δω στο νησάκι των Ιωαννίνων. Είδαμε τις υπέροχες τοιχογραφίες στο μοναστήρι των Φιλανθρωπινών, τον τόπο όπου σκότωσαν τον Αλή πασά, το μουσείο της εποχής της Τουρκοκρατίας και όλοι σχολιάσαμε την ρομαντική φωτογραφία όπου η κυρα-Βασιλική κρατάει στην αγκαλιά της τον Αλή πασά. Το βράδυ, αφού προσκυνήσαμε τον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό, μετά σεργιανίσαμε στα σοκάκια της Κόνιτσας και απολαύσαμε τσίπουρο (χωρίς γλυκάνισο) με παραδοσιακούς μεζέδες.

Το πρωί, αφού πήραμε πρωινό, πήγαμε με τα πόδια στο πατρικό σπίτι του γέροντα Παΐσιου. Συναισθήματα, χαρά και συγκίνηση όλα μαζί. Δεν είναι λίγο να σε αξιώνει ο Θεούλης να μπαίνεις στο σπίτι ενός τόσο μεγάλου αγίου. Είναι απ’ αυτές τις στιγμές που γεμίζουν ομορφιές τα μέσα σου και σε διδάσκουν ότι βλέπεις ότι ακούς κάτι από τη σιωπή του χώρου.

Επόμενος σταθμός το χωριό Εξοχή. Είναι ο τόπος όπου γεννήθηκε ο παπα-Χρήστος. Από εκεί φύγαμε για τα σύνορα με την Αλβανία. Περάσαμε από τον κάμπο της Κόνιτσας, το γνωστό σε όλη την Ελλάδα Μπουραζάνι, και προσκυνήσαμε στην ιερά μονή Μολυβοσκέπαστης του 6ου αιώνα τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας και τον τάφο του μητροπολίτη Σεβαστιανού. Φάγαμε δίπλα στο ποτάμι του Βοϊδομάτη.

Στην επιστροφή μας για το ξενοδοχείο περάσαμε από το τοξωτό γεφύρι της Κόνιτσας και απολαύσαμε το μοναδικό και πανέμορφο φαράγγι του Αώου. Μεσημέρι ελεύθερο με ύπνο και ξεκούραση. Κάποιοι ξέφυγαν και απόλαυσαν περίπατο μέσα στο δάσος φτάνοντας μέχρι το εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας, όπου ο γέροντας Παΐσιος μικρό παιδί πήγαινε και προσεύχονταν.

Το βράδυ είχαμε παραδοσιακό γλέντι κάτω από τον υπεραιωνόβιο πλάτανο στην ταβέρνα του Γιάννη. Τραγούδι, χορός και γλέντι μέχρι μετά τα μεσάνυχτα. Δεν έλειψε και η τρέλα των Παοκτσήδων όταν είδαν ότι η ταβέρνα ήταν ντυμένη στα ασπρόμαυρα.

Κυριακή πρωί ξυπνήσαμε νωρίς και εκκλησιαστήκαμε στον μητροπολιτικό ναό της Κόνιτσας, τον άγιο Νικόλαο, όπου λειτούργησαν τα αδέρφια παπα-Χρήστος και παπα-Κώστας. Οι στιγμές ήταν συγκινητικές όταν στο κήρυγμά του ο παπα-Χρήστος αναφέρθηκε στα παιδικά του χρόνια σ’ αυτόν τον ναό και το δέσιμό του με τον μητροπολίτη Σεβαστιανό. Στη συνέχεια περπατήσαμε μέχρι το αρχοντικό της Χάμκως που ήταν η μάνα του θρυλικού Αλή πασά. Εκεί βρίσκεται και το πατρικό σπίτι του παπα-Χρήστου, όπου τύχαμε σπουδαίας φιλοξενίας από τον αδερφό του παπα-Κώστα και τη νύφη του Μαρία. Παραδώσαμε και 200 κιλά τρόφιμα για τις ανάγκες του φιλοπτωχου της ενορίας.

Δυστυχώς ήρθε η ώρα να ξεκινήσουμε την επιστροφή. Επόμενος σταθμός η χαράδρα του Βίκου. Το τοξωτό γεφύρι της Κλειδωνιάς, τα πεντακάθαρα και παγωμένα νερά του ποταμού Βοϊδομάτη και το τοπίο πραγματικά μοναδικού κάλλους. Μεσημέρι φαγητό σε μια ταβέρνα έξω από τα Γιάννενα και τελευταίος σταθμός το μουσείο του Βρέλλη με τα κέρινα ομοιώματα όπου περπατάς και βλέπεις τα κομμάτια όλης της ιστορίας της Ελλάδας. Στην επιστροφή το τραγούδι, το κέφι και ο χορός μέσα στο λεωφορείο ήταν ασταμάτητα. Λες κι έβγαιναν όλα αυτά τα δυνατά, υπέροχα, μοναδικά, σπάνια και ιδιαίτερα που ζήσαμε αυτό το τριήμερο. Όλες αυτές τις μέρες ο παπα-Χρήστος μας ξεναγούσε σε ολόκληρη τη διαδρομή. Όπου κι αν βρισκόμασταν είχε κάτι να πει από την ιστορία του τόπου και τα δικά του βιώματα. Πότε δάκρυ, πότε χαρά, πότε κέφι και τρέλα και όλα αυτά γέμιζαν και τη δικιά μας καρδιά. Όσοι ήμασταν σ’ αυτήν την εκδρομή νιώσαμε πάρα πολύ τυχεροί.

Όσοι δεν ήρθατε χάσατε. Σας το συνιστούμε πάντως μια εκδρομή με τον παπα-Χρήστο πρέπει να την κάνετε. Είναι κάπως αλλιώς… είναι το κάτι άλλο.
……………………………………………………………………………………………………………………………………………


Ακολουθήστε την προσπάθεια μας στα κοινωνικά δίκτυα

http://www.facebook.com/gerontaspaisios.gr
http://twitter.com/paisios_gr
http://www.youtube.com/gerontaspaisiosGR
http://plus.google.com/+GerontaspaisiosGr/

Ηλεκτρονική επικοινωνία
info@gerontaspaisios.gr