Tag Archives: Δημήτριος Θεοφίλου

Μήπως λείπει ο Χριστός από τα Χριστούγεννα;

του π.Δημητρίου Θεοφίλου, στο Amen.gr

«Εἶναι ἕνα μαντρὶ πίσω ἀπὸ μία ραχούλα κοντὰ στὴ θάλασσα, φυτρωμένη ἀπὸ πουρνάρια. Αὐτὸ τὸ μαντρὶ εἶναι τοῦ Γιάννη τοῦ Βλογημένου. Continue reading Μήπως λείπει ο Χριστός από τα Χριστούγεννα;

Ένα ολόκληρο έθνος γατζωμένο από ένα τάφο…

του π.Δημητρίου Θεοφίλου, στο Amen.gr

Η εθνική κατάπτωση και η παρακμή που απολαμβάνουμε… τις τελευταίες δεκαετίες, καθιστά απαραίτητη την ανάγκη, να γραπωνόμαστε από διάφορες χίμαιρες. Ένας λαός που σφαδάζει ανάμεσα στους κάδους των απορριμμάτων και τα παγκάκια, με υπο-μηδενική εθνική αξιοπρέπεια και ατομική αυτοεκτίμηση, έχει ανάγκη από φαντασιώσεις και ψευδαισθήσεις.
Continue reading Ένα ολόκληρο έθνος γατζωμένο από ένα τάφο…

Το απονενοημένο νόημα επετείων παρελάσεων και άλλων τινών

του π. Δημητρίου Θεοφίλου στο amen.gr

Για άλλη μια φορά, η τυπολατρία,  η συνήθεια και η ταρίχευση, επικρατούν του νοήματος του χθες, της ουσίας του σήμερα και της φρέσκιας ενατένισης του αύριο.

Δοξολογίες για τις νίκες του «έθνους των αστών», εκ των οποίων ποτέ κανένας  δεν πολέμησε πουθενά, αυτών που ακόμα και τις στρατιωτικές θητείες τους αν δεν τις εξαγοράζουν, τις πέρασαν και τις περνούν στο πεντάγωνο, δίπλα στο σπίτι τους. Αγώνες  όπου πάντα ο λαός πολεμάει και ματώνει, μα ενώ στην αρχή νικάει, προς το τέλος πάντα κάνει συμβαίνει, προδίδεται και χάνει, επιστρέφοντας σιδηροδέσμιος στις αλυσίδες του.
Continue reading Το απονενοημένο νόημα επετείων παρελάσεων και άλλων τινών

“Η Ελλάδα πρέπει να πεθάνει για να αναστηθεί !”

του π. Δημητρίου Θεοφίλου στο amen.gr

Το «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει…» και παρόμοια φληναφήματα, ανήκουν οριστικά πια στη λήθη του παρελθόντος…. Τελείωσαν τα ψέματα και οι αυταπάτες, οι μέρες μας μετριούνται πλέον, με το εικονικό δίχτυ, που μας κρατά να είναι έτοιμο να σχιστεί… Αν δεν πεθάνουμε, δεν θα μπορέσουμε να ζήσουμε αναστημένοι, ανακαινισμένοι και ανάλαφροι από τα βαρίδια, τις άγκυρες και τα ανομήματα του χθες.
Continue reading “Η Ελλάδα πρέπει να πεθάνει για να αναστηθεί !”

«Εξουσία, χρήμα και ψέματα, αντί διακονίας, ακτημοσύνης και αλήθειας…»

του π. Δημητρίου Θεοφίλου

«Ζείτε (κάποιοι Ιεράρχες) ζωή πριγκιπική, μετακινείστε με τις κράισλερ και τις μερσεντές. Σας υπηρετεί ένα σωρό κόσμος, φορτωνόσαστε όλα αυτά τα χρυσά και θέλετε παντί τρόπω να έχετε και την απόλυτη εξουσία στην ψυχή των ανθρώπων. Είναι ανατριχιαστικά πράγματα αν σκεφτείτε ότι γίνονται στο όνομα του… Χριστού που περπατούσε ξυπόλητος και δεν είχε πού την κεφαλήν κλίναι. Ε, λοιπόν, είσαστε ανακόλουθοι με όσα δίδαξε ο Χριστός. Και επομένως το λιγότερο που θα περίμενε κάποιος από εσάς είναι να μην πετάτε πέτρες στους άλλους.
Οι δικές σας αμαρτίες είναι εκείνες που κυρίως καταδίκασε ο Ιησούς Χριστός. Πώς να το κάνουμε· δεν μίλησε για τις προγαμιαίες σχέσεις, αλλά είπε ξεκάθαρα πως δεν γίνεται να υπηρετεί κάποιος δύο Κυρίους, τον Θεό και τον Μαμωνά. Είπε επίσης πως όποιος έχει δύο χιτώνες να δίνει τον ένα
»(παπα-Φιλόθεος Φάρος).
Continue reading «Εξουσία, χρήμα και ψέματα, αντί διακονίας, ακτημοσύνης και αλήθειας…»

Σιωπηρή συνενοχή ή αντίδραση στον φασισμό;

του π. Δημητρίου Θεοφίλου*
Δημοσιεύτηκε στο amen.gr


Θα περίμενε κανείς η «καθεύδουσα και αυτοαπασχολούενη» ελλαδική εκκλησία, να τολμήσει, να ρισκάρει, να διακινδυνεύσει να βρεθεί απέναντι από το σκοτάδι, το νεοφασισμό και το νεοναζισμό που εκκολάπτεται ξανά σαν το αυγό του φιδιού, και μας απειλεί σαν κοινωνία, σαν πολιτισμό, σαν δημοκρατία. Σιωπά όμως ενοχικά, όπως έκανε το 1936-1940 με τη φασιστική-ναζιστική μεταξική δικτατορία, αλλά και πολύ πιο πρόσφατα με την αμερικανοκίνητη δικτατορία 1967-1974 των συνταγματαρχών. Η ιστορία πώς να ξεπλύνει τόση αδιάντροπη ενοχή και συνεργασία. Ακόμη μέχρι σήμερα βγαίνουν νοσταλγοί «δεσποτάδες» (θα ήταν προσβολή για τον επισκοπικό θεσμό να τους ονοματίσουμε αλλιώτικα) και λιβανίζουν ξεδιάντροπα τους βρικόλακες και εμπόρους εθνικοφροσύνης του λαού και των ιερών και οσίων της ιστορίας μας.
Continue reading Σιωπηρή συνενοχή ή αντίδραση στον φασισμό;