“Θέλουν σπίθες, για να ανάψουν φωτιές οι ΠΑΟΚτσήδικες καρδιές”

Του Άρι Νικολάκη, Metrosport 11/5/2014

Ανέπνεε καθαρό… Αγνό αέρα από γεννησιμιού του! Ο παπά Χρήστος Μήτσιος είδε το πρώτο φως της ημέρας στην Κόνιτσα. Εκεί ψηλά στα βουνά της οροσειράς της Πίνδου. Βέρος Ηπειρώτης. Εκ φύσης με καθαρή, αγνή κι αδούλωτη σκέψη άνθρωπος.

Μικρός δεν «έβλεπε» μέλλον ως θεολόγος κι ιερέας. Στην μπάλα είχε το νου του. Γιόχαν Κρόιφ ήθελε να βλέπει. Και να γίνει. Δεν έγινε τελικά. Αν και τον αξίωσε ο Θεός, να δει τον Γιώργο Κούδα στα ντουζένια του. Τηρουμένων των αναλογιών τον Γιόχαν Κρόιφ είδε…

Ένας τραυματισμός – παίζοντας στα μικρά το ΠΑΣ Γιάννινα – τον ανάγκασε να «κόψει» την μπάλα! Δεν είχε δυνατότητα αποθεραπείας. Το όνειρο του παίκτη έγινε συντρίμμια. Φέρθηκε άδικα η ζωή στα παιδιά του χρόνια. Στα 17 του έχασε τον «κολλητό» του. Έγινε συντρίμμια η ψυχή του. Τότε βυθίστηκε σε υπαρξιακές σκέψεις. Αναζήτησε αγωνιωδώς απαντήσεις σε πλήθος ερωτήσεων για την ζωή και τον θάνατο. Τις βρήκε στην Θεολογία. Φοίτησε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης το 1978.

Ταραγμένα χρόνια για την εποχή. Πολιτικά κι αθλητικά σειόταν ο τόπος. Έμεινε μακριά από τους πολιτικούς …σεισμούς. Μυήθηκε στον ΠΑΟΚ μετρώντας τα Ρίχτερ στην Τούμπα. Στην θρυλική «Θύρα 4», παρακαλούμε. Στο αμόνι της σφυρηλατούν τις ΠΑΟΚτσήδικες ψυχές. Η μύηση του έγινε ένα αγώνα παραδοσιακά … τελετουργία για την εποχή. Σε ντέρμπι με τον Ολυμπιακό με νικητή τον ΠΑΟΚ, φυσικά, Σκόρερ ο Νέτο Γκουερίνο στο 16ο λεπτό. «Τότε που έχαναν από το αεροδρόμιο», λέει στο «Μ» ο παπά Χρήστος Μήτσιος. «Όχι από της Θεσσαλονίκης αλλά από της Αθήνας το αεροδρόμιο «έχαναν» αυτοί», συμπληρώνει…


Πήγε για μία, πρώτη και τελευταία φορά στα επίσημα της Τούμπας. Μετάνιωσε. Οι ύβρεις των Θείων δίχως η παρουσία ενός ιερωμένου να αποτελεί εμπόδιο, τον ανάγκασαν να επιστρέψει στις ρίζες του. Στη «Θ 4». Και να μείνει για πάντα εκεί. Να φέρει και να μυήσει και τα παιδιά του (φοιτητές τώρα, όλα …) εκεί.

Τον σέβονται. Του ανοίγονται. Τον αγαπούν. Το χέρι του φιλούν. Ψυχές του παραδίδονται. Κι εξαγνίζονται. Τους «πάει» . Τον «πάνε» κατά πως έλεγε κι ο Μακαριστός Χριστόδουλος. Τον «πήγαινε» κι ο φλογερός Ηπειρώτης παπάς. Μέχρι που θεώρησε, ότι 0 αλησμόνητος εθνικός Ιεράρχης μπήκε σε πολιτικά χωράφια. Άλλη κουβέντα όμως, αυτή. Θεάρεστο έργο επιτελεί ο παπα Χρήστος Μήτσιος και στην Τούμπα. Επιτελεί και στο Φίλυρο. Εκατοντάδες εξομολογεί κάθε μήνα. Η πλειοψηφία νέοι. Αγιάζει κάθε αμαρτωλός, όταν αισθάνεται κι ακολουθεί τον δρόμο της μετάνοιας. Που να το καταλάβουν όμως, οι άνθρωποι;

Διανέμει συσσίτιο 8.000 πιάτων δίχως την βοήθεια Εκκλησίας και Πολιτείας. Ντροπή και για την Εκκλησία και για την Πολιτεία. Δεν του έδωσαν καν μερίδιο από την συγκλονιστική συγκέντρωση τροφίμων του ερασιτέχνη ΠΑΟΚ…

Ρίζωσε στη Θεσσαλονίκη. Τελείωσε τη Θεολογική Σχολή. Διδάσκει κοντά 30 χρόνια. Τελείωσε και την Σχολή Κωδικολογίας στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου. Ως εκ τούτου και μία ζωή Παρτιζανος!

Μέγιστη ευτυχία του στον αγώνα Φενέρμπαχτσε – ΠΑΟΚ 1-1. Το γκολ του Ζλάταν Μουσλίμοβιτς. Κι ο πανηγυρισμός του με το σημαιάκι του κόρνερ. Το «αλάνι» από τη Σερβία πριν την αναχώρηση του ΠΑΟΚ βρέθηκε με τον παπα Χρήστο στην εκκλησιά του, στον Τρίλοφο. Δύο ώρες μιλούσαν σέρβικα. «Θα γίνεις εθνικός ήρωας εάν σκοράρεις και προκριθεί ο ΠΑΟΚ», του είπε. Έτσι κι έγινε. Πώς να γινόταν αλλιώς αφού του έδωσε την ευχή του.

Μέγιστη δυστυχία του η ήττα του ΠΑΟΚ (4-0) από την ΑΕΚ στην Τούμπα το 2002 για το Κύπελλο. Με τον «δικέφαλο» της Αθήνας ο Θοδωρής Ζαγοράκης. «Πίκρα. Πολύ πίκρα τα 4 γκολ σε 20 λεπτά. Δάκρυσε η καρδιά μου βλέποντας τα παιδιά, να μαζεύουν σημαίες και πανό. Τα …συντρίμμια τους. Και να αποχωρούν από την Τούμπα»!

Βαθύς ο πόνος του κι αγιάτρευτος για τη μεγάλη κλοπή στην εκκλησία του. Η Αστυνομία ακόμη αναζητά τον ή τους κλέφτες. Κλάπηκε μία θαυματουργή εικόνα της Παναγίας και 10 κιλά χρυσά από την εποχή της Τουρκοκρατίας αλλά … Ο θυμός του είναι απέραντος επειδή κλάπηκαν και δύο σταυρουδάκια από τα αετόπουλα που βρήκε ο χάρος στο φτερό στην παγανιά των Τεμπών! Τα αφιέρωσαν οι μητέρες τους.

Η ζωή του όμως, δεν είναι αφιερωμένη – μετά το κήρυγμα του Κυρίου και την αγαθοεργή δράση του – μόνον στο ποδόσφαιρο. Είναι και στο μπάσκετ. Με εισιτήριο διαρκείας ο παπά Χρήστος Μήτσιος. Μία ζωή στο «δούναι». Α, ήταν παρών και στο επικό 3ποντο του Πέτζα Στογιάκοβιτς κόντρα στον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ. Σε εκείνη την «μαχαιριά» του ΠΑΟΚ σε σχεδόν «νεκρό χρόνο». Ήταν στο ΣΕΦ με συγγενή του. Κι ένας Θεός ξέρει πως δεν πετάχθηκε στον ουρανό πανηγυρίζοντας. Και τραγουδώντας: «Δικέφαλε τρελαίνομαι»…

Στον πάπα Χρήστο Μήτσιο βρήκε ηρεμία. Αυτός ο άγιος άνθρωπος πρώτα πρώτα και μετά ιερωμένος και κήρυκας του πνεύματος του Κυρίου μας, καταλάγιασε και τον φουρτουνιασμένο Πάμπλο Γκαρσία μετά το χαμό της μητέρας του «Τσε». «Κουβαλά την δική μας τρέλα. Γι αυτό τον αγαπούμε τόσο πολύ. Είναι αμαρτία που έφυγε έτσι από τον ΠΑΟΚ», ομολογεί ο παπά Χρήστος Μήτσιος.

Συναντήθηκε στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης «Μακεδονία» με τον Ιβάν Σαββίδη μόλις ενεπλάκη στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ. «Με φίλησε το χέρι. Του έδωσα ευχή κι ευλογία»! Έκτοτε παλεύει, να τον συναντήσει και πάλι. Βρίσκει κλειστές πόρτες στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ. Αυτό δεν το ξέρει ο «τσάρος» της Τούμπας. Εάν το ήξερε; Θα τις άνοιγε διάπλατα στον παιδαγωγό κι ιερέα της «Θ 4». Είναι ευλογία για την Τούμπα η παρουσία του. «Θέλω, να του μιλήσω του Ιβάν για την ανάγκη της ενότητας και της ομόνοιας και της συσπείρωσης του ΠΑΟΚ. Με αυτές τις σπίθες θα φουντώσουν οι φωτιές στις ΠΑΟΚτσήδικες καρδιές. Τίποτε άλλο δεν έχω, να του πω…».

Αγαπά τον Άγγελο Αναστασιάδη. Φοβάται όμως, μήπως δεν τα βρίσκει με τις «πριμαντόνες» του ΠΑΟΚ! Θεωρεί ακόμη πως έλειψε η φωτιά της καρδιά κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο. Δεν είδε σπίθες, για να ανάψει όπως με την Τότεναμ, με την Άρσεναλ με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Και θέλει τίτλο. Για τους φίλους του «δικέφαλου». «Αυτοί είναι πρωταθλητές… Και δεν είναι όλοι άγγελοι. Θέλουν φροντίδα κι ανθρωπιά στην κερκίδα. Είναι παιδιά περιθωριοποιημένα, αδικημένα, πληγωμένα κοινωνικά, προβληματικά. Ανταποκρίνονται στην προσπάθεια μου για την απεξάρτηση τους από τη βία. Είναι ψυχές κι όσοι μένουν στα τσαντίρια. Έχουν ανθρώπινα δικαιώματα».

Δύο χρόνια πριν παραμονές Χριστουγέννων ήταν στην εκκλησία του. Κάποια στιγμή έπιασε τρέμουλο τη γη. Σαν να την όργωναν ερπύστριες. Εμφανίστηκαν δεκάδες μηχανάκια στον Τρίλοφο. Μπούκαραν δεκάδες με χαϊμαλιά, με τατουάζ, με κουρέματα τρομακτικά. «Ήρθαμε για εξομολόγηση. Δεν ήρθαμε για χαβαλέ», είπαν. Ο παπά Χρήστος αντέδρασε λέγοντας: Αδέλφια όχι όλοι μαζί». Εξομολογούσε 5 ώρες! Μετά; Οι περισσότεροι εκεί συχνά εκκλησιάζονται. Εκεί παντρεύθηκαν. Εκεί βάπτισαν τα παιδιά τους.

Κι όμως, για όλα αυτά δεν αφήνουν οι «έχοντες και κατέχοντες» τον παπά Χρήστο Μήτσιο σε χλωρό κλαρί. Την ώρα που άλλοι ιερωμένοι προδίδουν τον Χριστό κι εκθέτουν την Εκκλησία, τους πειράζει επειδή πάει με κασκόλ του ΠΑΟΚ στην Τούμπα. Ήμαρτον… Θου Κύριε φυλακήν τω στόματι μου!

Τον Κύριο Ιησού Χριστό βέβαια, κατηγόρησαν για «κακές συναναστροφές». Τον παπα Χρήστο Μήτσιο δεν θα κατηγορούσαν; Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί…

Τόσο μικροί άνθρωποι που είναι , πώς να αντιληφθούν την σωτηρία της ψυχής ως πολύ μεγάλο πράγμα;

Α, να μην το λησμονήσουμε. Το σύνθημα με το «παπάς» και το Πειραιάς…

Πριν από αγώνα του ΠΑΟΚ με τον Ολυμπιακό ανάμεσα στα ποτάμια φίλων του «δικέφαλου» τα οποία εξέβαλαν την λαοθάλασσα της Τούμπας και ο παπα Χρήστος Μήτσιος με τα παιδιά και φίλους του. Εποχούμενοι με το όχημα τους «ντυμένο» στα ασπρόμαυρα. Κατηφορίζουν την Κονίτσης. Από την Κόνιτσα ο φλογερός ιεράς παιδαγωγός, Τυχαίο; Τέλος πάντων. Κάπου λίγο πριν την Αγία Βαρβάρα τον παίρνουν χαμπάρι από τη μία πλευρά του δρόμου. «Να κι ο παπάς… Να κι ο παπάς». Μελοποιούν άμεσα το σύνθημα στη μία πλευρά. Φυσικά, απαντά σε χρόνο dt ανάλογα η άλλη: «Μπιιιμπ …Ο Πειραιάς»!

Έτσι φτιάχθηκε ένα από τα δημοφιλέστερα συνθήματα της Τούμπας. Όταν μάλιστα, βρέθηκε στα Ιωάννινα σε εκδρομή με τους μαθητές του ο παπά Χρήστος. Και συναντήθηκαν με μαθητές άλλης εκδρομής από τον Πειραιά … Το σύνθημα σε αμφότερες τις πλευρές κυριαρχούσε στη λίμνη των Ιωαννίνων. Επί σκηνής του νησιού της κυρά Φροσύνης. Το χιούμορ βλέπετε, είναι δείγμα ευρύτητας και καθαρότητας πνεύματος.

Τελειώνοντας σας λέμε τούτο: Εάν κι εφ όσον η Εκκλησία κι η Παιδεία στην Ελλάδα έβγαζαν κι άλλους τέτοιους παπάδες – Ως τον Παπαφλέσσας της εποχής μας – η Κοινωνία θα ήταν καλύτερη…