Η Ευρώπη αύριο.

Στον απόηχο των τελευταίων ημερών και της συμφωνίας μεταξύ Ελλάδος και Θεσμών το ερώτημα που πλανάται είναι το εξής: «και τώρα, τι;». Η ελληνική κυβέρνηση, μετά από έξι μήνες διαπραγματεύσεων και εκατέρωθεν ακαμψίας, υπέγραψε τελικά μια συμφωνία που μόνο θετική δεν μπορείς να την χαρακτηρίσεις. Προσχώρησε σχεδόν ολοκληρωτικά στις θέσεις των «Θεσμών» και καλείται να πάρει μέτρα χωρίς να διαφαίνεται ελπίδα ανάκαμψης προς το παρών.

Ποια, όμως, η σημειολογία των ημερών αυτών για την ίδια την Ένωση και το μέλλον της; Οι καταστάσεις που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν οι ευρωπαίοι ηγέτες και θεσμοί ήταν και είναι σίγουρα πρωτοφανείς χωρίς παρόμοιο προηγούμενο στην ιστορία της Ένωσης. Η συμφωνία στην οποία κατέληξε η διαπραγμάτευση, καθολικά πλέον, γίνεται δεκτό ότι είναι στα όρια του ανεφάρμοστου και του εκδικητικού. Πως φτάσαμε όμως ως εδώ; Είναι αποτέλεσμα παρανοϊκών ιδεοληψιών ενός ατόμου (του γερμανού ΥΠΟΙΚ) ή μήπως το στίγμα της νέας Ευρωπαϊκής Ένωσης που οραματίζονται οι τραπεζίτες και οι νεοφιλελεύθεροι συνοδοιπόροι τους; Είναι αποτέλεσμα υπερβολικών προσδοκιών εκ μέρους μας ή μήπως ο ορθός δρόμος για μια οικονομική ανάπτυξη;

Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στην μέση. Τα «φτωχά» κράτη του νότου έχουν ανάγκη μεταρρυθμίσεων και αναπτυξιακών πολιτικών. Μεγάλη σημασία, όμως, έχει η αντιμετώπιση των κρατών αυτών στα πλαίσια των θεσμών και της ισότιμης συμμετοχής τους στις διαδικασίες αυτές. Δεν νοείται ο παραγκωνισμός εκλεγμένων κυβερνήσεων και ο στιγματισμός τους ως ο «άσωτος υιός» από τα κέντρα αποφάσεων, την στιγμή μάλιστα που στο τέλος αυτές οι κυβερνήσεις θα κληθούν να εφαρμόσουν τα προγράμματα. Δεν νοείται η επιλεκτική ευνοϊκή διάθεση προς ορισμένες κυβερνήσεις και η προσπάθεια ανατροπής των υπολοίπων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση βασίστηκε πάνω στην αέναη ευημερία και στις αρχές του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας. Οι αρχές μιας ένωσης δεν είναι απλά ευχολόγιο και ευαγγέλιο για να συζητείται στους διαδρόμους των Βρυξελλών. Δεν έχει δικαίωμα κανένας υπουργός οικονομικών να θεωρεί την Ένωση κτήμα του, ούτε να επιλέγει τα μέλη της μοιράζοντας φυλλάδια στους «δικούς του». Όλοι μαζί οφείλουμε να ξανα-πάρουμε την Ένωση από τα συμβούλια των τεχνοκρατών και των τραπεζιτών και να την ξανα-φέρουμε εκεί όπου πραγματικά ανήκει. Στον κάθε ευρωπαίο πολίτη ξεχωριστά. Δεν θα αφήσουμε την Ένωση να γίνει απλά ένα μέσο πλουτισμού και αποικιοκρατίας των ισχυρών αλλά θα είμαστε πάντα εκεί για να θυμίζουμε τις πρωταρχικές της ιδέες και αρχές που υπηρέτησαν με τόσο μεγάλο ζήλο άτομα όπως ο Μοννέ και ο Μιτεράν.

Γιατί ως γνωστόν χαμένοι αγώνες είναι μόνο αυτοί που δεν δίνονται!!!

Κοσμάς Μήτσιος


"Με τη δική σας φωνή"-Στήλη στο http://gerontaspaisios.gr
“Με τη δική σας φωνή”-Στήλη στο http://gerontaspaisios.gr

Με τη δική σας φωνή

Αναζητώντας ανθρώπους που σκέφτονται ελεύθερα, πέρα από τα στεγανά που μας επιβάλουν τα ΜΜΕ, τολμάμε να ανοίξουμε ένα δημόσιο βήμα για ΟΛΟΥΣ.

Με χαρά θα φιλοξενήσουμε τις σκέψεις σας, τις αγωνίες και τους προβληματισμούς σας. 

Επιλέξτε τα θέματα που θέλετε να σχολιάσετε και αποστείλετε τα άρθρα σας μέσω email στο [email protected] με μοναδική παράκληση να μην περιέχουν υβριστικό, εθνικιστικό ή ρατσιστικό περιεχόμενο.