Νους σκεπτόμενος εν Καρδία πλαταιά

ΕΛΕΝΗ ΜΠΑΘΑ
Φιλόλογος – μουσικός

Με αφορμή μία ακόμα πρόσφατη ανάρτηση στο facebook, απ’ αυτές τις ωραίες που σου’ρχεται να βάζεις από κάτω αυτοκολλητάκια με σήματα που ακόμα δεν υπάρχουν, σκεφτόμουν πως τελευταία έχει αναδυθεί -λόγω των καιρών- μια κατηγορία ανθρώπων που περίμεναν πώς και πώς τις σύγχρονες ιστορικές συγκυρίες, για να καυχηθούν για την πίστη τους και να διατυμπανίσουν τον «πατριωτισμό» τους και τις «παραδόσεις» τους ως οι τελευταίοι εναπομείναντες ακριτοφύλακες της χαμένης δήθεν Ελληνικής περηφάνιας, πατριδοφροσύνης και ορθής πίστης. Άνθρωποι που καιροφυλαχτούν να σε ειρωνευτούν για την ευαισθησία σου απέναντι σε άτομα διαφορετικού έθνους, χρώματος ή θρησκείας και να σου βάλουν την ταμπέλα του οικουμενιστή ή και του κομμουνιστή απλά επειδή διαφωνείς με τον τρόπο που αυτοί βλέπουν τα πράγματα.

Συγκεκριμένα δε, η ανάρτηση ενός δασκάλου ακόμα, από το Κιλκίς, που τοποθετήθηκε για θέματα όπως οι πρόσφυγες (που όπως είπε φυσικά δεν είναι πρόσφυγες), ο εξισλαμισμός της Ελλάδας, η κατάρρευση του «Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια», οι εικόνες, οι νόμοι για τη διαφορετικότητα κ.α, με έκανε να αναρωτηθώ κατά πόσο αισθάνεται ήρωας αυτός ο δάσκαλος και κατά πόσο πραγματικά είναι. Με έκανε να αναρωτηθώ κατά πόσο όλη αυτή η «αφρόκρεμα» της γενιάς του ’60 που έζησε τα ενήλικά της χρόνια μέσα στην υλική χλιδή και την ασφάλεια του δημοσίου είναι σε θέση να μιλάει και να κρίνει ανθρώπους που δε ζουν εκ του ασφαλούς και δεν κάνουν τον ηρωισμό και την αντίσταση ταμπέλα και πλακάτ για να δικαιολογήσουν τον μισανθρωπισμό τους. Με έκανε να αναρωτηθώ αν ποτέ αυτός ο δάσκαλος έχει σκύψει πάνω από τις ανάγκες όλων των μαθητών του και όχι μόνο των «καλών», αν έχει πραγματικά αφουγκραστεί τα παιδιά του, αν έχει αποδεχτεί την ιδιαιτερότητα κάποιου από αυτά ή το έχει «εξορίσει», αν ποτέ επίσης έχει γονατίσει να προσευχηθεί στην εκκλησία με πόνο ψυχής και αν έχει βοηθήσει ποτέ το συνάνθρωπό του γενικότερα.

Δάσκαλοι, καθηγητές, πολιτικοί, κληρικοί, έχουν ξετρυπώσει από μια κρυφή σπηλιά κηρύττοντας και φωνάζοντας για την πατρίδα, την ορθοδοξία και την οικογένεια. Στέκονται απέναντι στα βιβλία των θρησκευτικών (αυτά θα χαλάσουν τα παιδιά τους) και στους νόμους που αφορούν μια μικρή μερίδα συνανθρώπων μας. Όλη αυτή η γενιά μάλλον ξέχασε την ορθοπραξία και εθελοτυφλεί θέλοντας να κρύψει τη δική της ανεπάρκεια και υποκρισία.

Η επιφανειακή αυτή ηρωοκεντρική εθνοκεντρική ρητορεία ανθρώπων της γενιάς αυτού του «δασκάλου» , με επιφάνεια ενδοξότητας και χωρίς ίχνος βάθους, ανθρωπιάς και πνευματικότητας, μεγαλώνει επικίνδυνα. Ρητορεία μιας γενιάς που στηρίχτηκε και πάτησε πάνω σε σαφώς τιμημένους ήρωες κάνοντάς τους απλά σύμβολα και ταμπέλες, – αν και οι δόλιοι άλλα πίστευαν και περίμεναν για το μέλλον και άλλο ήθος είχαν ως επαναστάτες, έτοιμοι κάθε φορά να εκπληρώσουν το σύγχρονο χρέος τους απέναντι στην κάθε εξελισσόμενη κοινωνία-όλη αυτή η γενιά που πάτησε πάνω σε μια τύποις παράδοση που την έκανε μουσείο και λάβαρο χωρίς καμία πρακτική αξία πάνω στη ζωή και τη ψυχή των παιδιών, όλη αυτή η σάπια γενιά οδήγησε στη σημερινή κρίση. Έκανε τις αρχές και τον Θεό μουσείο που δε προσαρμόζεται στον εξελισσόμενο κόσμο, έδιωξε και τους τελευταίους εναπομείναντες λογικούς από το χώρο της παιδείας και της εκκλησίας και γέμισε τη ζωή και τις ψυχές των παιδιών κούφια λόγια και διδάγματα χωρίς καρδιά και ζωή.

Κώφευσε σ’ αυτό που έλεγε ο Χριστός, ότι η καρδιά του νόμου είναι η αγάπη και η αλλαγή ακολουθεί θέλοντας και μη. Η παράδοση υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος την παράδοση και αν χρειαστεί να τον υπηρετήσει θα αλλάξει και αυτή προς μια συγχρονική θεώρηση και αλήθεια.

Κούφιοι δάσκαλοι, χωρίς έμπρακτο παράδειγμα, έτοιμοι να προδώσουν και τη χώρα και το Θεό ανά πάσα στιγμή… Όπως λέει κι ο αγαπημένος μας παπάς, όπου ακούς πολύ πατρίδα και πολύ Θεό κράτα αποστάσεις γιατί είναι οι πρώτοι που την πουλάνε και την αγοράζουν. Δάσκαλοι, αρχιερείς, πολιτικάντηδες και πάει λέγοντας… Η μάστιγα των αξιών και της εποχής μας είναι αυτοί. Μη ψάχνετε αλλού. Ο ατομοκεντρισμός και η μισαλλοδοξία τους είναι η καταστροφή της κοινωνίας. Την κοινωνία την κατέστρεψαν αυτοί οι καλοί γραβατάκηδες. Ούτε τα παιδιά που παρέκκλιναν απ’ τον πόνο τους για τους γονείς που είχαν, ούτε οι ελάχιστοι διεμφυλικοί που στο κάτω, κάτω μπορεί να είναι καλύτεροι άνθρωποι από κάποιους άλλους. Ντροπή και αίσχος για το θράσος τους. Έπρεπε να κρύβονται και να μετανοούν για τον πόνο που προκάλεσαν στην χώρα και τα παιδιά της.


Ακολουθήστε την προσπάθεια μας στα κοινωνικά δίκτυα

http://www.facebook.com/gerontaspaisios.gr
http://twitter.com/paisios_gr
http://www.youtube.com/gerontaspaisiosGR
http://plus.google.com/+GerontaspaisiosGr/